Pro peccatis suæ gentis
vidit Jesum in tormentis,
et flagellis subditum.
Vidit suum dulcem natum,
morientem, desolatum,
dum emisit spiritum.
Eia Mater, fons amoris,
me sentire vim doloris,
fac ut tecum lugeam.
Fac ut ardeat cor meum,
in amando Christum Deum,
ut sibi complaceam.
Sancta Mater istud agas,
crucifixi fige plagas,
cordi meo valide.
Tui nati vulnerati
tam dignati pro me pati
poenas mecum divide.
Fac me vere tecum flere,
crucifixo condolere,
donec ego vixero.
Juxta crucem tecum stare
te libenter sociare
in planctu desidero.
Virgo virginum praeclara,
mihi iam non sis amara,
fac me tecum plangere.
Fac ut portem Christi mortem,
passionis fac consortem
et plagas recolere.
Fac me plagis vulnerari
cruce hac inebriari
ob amorem filii.
Inflammatus et accensus
per te, Virgo, sim defensus
in die judicii.
Fac me cruce custodiri,
Morte Christi praemuniri,
confoveri gratia.
Quando corpus morietur,
fac ut animae donetur
paradisi gloria.
Amen.
The grieving Mother stood
weeping beside the cross
where her son was hanging.
Her soul, sighing,
anguished and grieving,
was pierced by a sword.
O how sad and afflicted
was that blessed
Mother of the Only-begotten!
who mourned and grieved,
and trembled when she saw
the sufferings of her glorious son.
|
|
|
|